Odrolnienie działki i wyłączenie z produkcji rolnej w mieście

Kancelaria pomaga klientowi w uregulowaniu stanu prawnego gruntu położonego na terenie miasta. Nie jest to rzadka sytuacja, w której właściciele nieruchomosci dążą do odrolnienia gruntów, które mogą nadać się jako tereny inwestycyjne. Dokumentacja gruntu wskazuje, że jest on oznaczony jako użytek rolny – grunt orny. W takiej sytuacji konieczne jest jednak sprawdzenie całokształtu okoliczności, które mogą mieć wpływ na przeznaczenie gruntu i procedurę odrolnienia.

Jak plan miejscowy (MPZP) wpływa na procedurę odrolnienia?

Działka klienta jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem (MPZP) na lokalizację m. in. usług publicznych i ogólnomiejskich.

Przepis art. 7 ust. 1 OchrGruntU wprowadza regułę, że przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2 (procedura „odrolnienia”), dokonuje się w MPZP. Przepis art. 7 ust. 2 OchrGruntU określa procedurę „odrolnienia”, którą należy przeprowadzić, aby przeznaczyć na cele nierolnicze i nieleśne m. in. grunty rolne stanowiące użytki rolne klas I-III.

Zatem jeśli przedmiotowa działka objęta jest MPZP, która ustala jej przeznaczenie jako usługowe, to należy uznać, że działka ta przeznaczona jest na cele nierolnicze i nieleśne, a konkretnie na określone w MPZP usługi ogólnomiejskie. 

Ponadto, zgodnie z art. 10a OchrGruntU, procedury określonej w rozdziale II OchrGruntU, określającej sposoby ograniczania przeznaczania gruntów na cele nierolnicze i nieleśne, nie stosuje się w ogóle do gruntów rolnych położonych w granicach administracyjnych miast, tak jak ma to miejsce w przypadku przedmiotowej działki położonej na terenie miasta. 

art. 7 Ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych

1. Przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

(…)

Wyłączenie z produkcji – ostatni etap odrolnienia

Od „odrolnienia” gruntu należy natomiast oddzielić wyłączenie gruntu z produkcji rolnej. Wyłączenie gruntu rolnego z produkcji jest ostatnim etapem procedury ,,odrolnienia” gruntu. Pojęcie wyłączenia z produkcji zostało zdefiniowane w art. 4 ust. 11 OchrGruntU i oznacza „rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowania gruntów”, koniecznego do uzyskania pozwolenia na budowę, a zarazem rozpoczęcia budowy bądź nierolniczego użytkowania istniejących rolniczych zabudowań. Wyłączenie z produkcji może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. 

Na podstawie art. 11 ust. 1 OchrGruntU, decyzja administracyjna o wyłączeniu gruntu z produkcji jest konieczna w odniesieniu do gruntów stanowiących:

  • użytki wytworzone z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego, zaliczone do klas I, II, III, IIIa, IIIb,
  • użytki rolne klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzone z gleb pochodzenia organicznego,
  • grunty, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2–10 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

Co istotne, decyzja nie jest wymagana dla użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego.

Przy odrolnieniu ważna jest klasa gruntu

W przypadku klienta, na podstawie decyzji biegłego gleboznawcy okazało się, że działka jest wytworzona z gleb pochodzenia mineralnego klas RV i RVI. Są to ubogie gleby, których potencjał rolny jest bardzo ograniczony.

W odniesieniu do gruntu tej klasy nie wydaje się na podstawie przepisu art. 11 ust. 1 OchrGruntUdecyzji administracyjnej o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej, albowiem użytki rolne V i VI nie są objęte dyspozycją przywołanego przepisu.

W audycie prawnym gruntu należy także sprawdzić, czy analizowany grunt nie stanowi gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-10 OchrGruntU, oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne. W tym przypadku tak nie jest.

Jak widać, poprawna analiza gruntu i miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest kluczowa, aby ocenić możliwości przeznaczenia działki. Przepisy w tym zakresie są skomplikowane, natomiast prawidłowa ich ocena w zestawieniu ze stanem prawnym gruntu pozwala zaoszczędzić wiele czasu i środków, które można przeznaczyć na konstruktywne zagospodarowanie terenu zgodnie z planem.

Dobra współpraca z administracją publiczną

Już po sporządzeniu opinii prawnej i wypracowaniu stanowiska prawnego w sprawie jako pełnomocnik skontaktowałem się z urzędnikami Starostwa Powiatowego, którzy potwierdzili prawidłowość wniosków opinii.

Moim celem było znalezienie drogi administracyjnej, która oszczędzi czas i środki klienta, a jednocześnie zapewni mu pewność prawną. Konkluzje opinii wskazywały bowiem, że może wyłączyć grunt z produkcji rolnej bez uzyskania decyzji.

W porozumieniu z wydziałem gospodarki nieruchomościami właściwego Starostwa wypracowałem rozwiązanie, w którym Starosta pisemnie po prostu potwierdzi stanowisko mojego klienta, bez potrzeby przeprowadzania czasochłonnej procedury. Pozytywna odpowiedź przyszła w ciągu 2 tygodni. Co ważne, taka odpowiedź ma moc dokumentu urzędowego, a administracja rządowa ma obowiązek ją respektować, zgodnie z zasadą lojalności wyrażoną w art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Warto zatem współpracować z administracją publiczną, albowiem pozwala to zidentyfikować urzędowe praktyki stosowania prawa oraz oszczędzić sobie czasu i pieniędzy na długotrwałe postępowania o niepewnym wyniku.

Podobne sprawy

Odpłatność za pobyt w DPS-ie a umowa dożywocia.

Czytaj więcej…

Transgraniczna umowa agencyjna

Czytaj więcej…

Czy odszkodowanie za zakaz konkurencji wyklucza status bezrobotnego?

Czytaj więcej…

Przewlekłość postępowania o 500+

Czytaj więcej…

Zażalenie na odrzucenie apelacji

Czytaj więcej…
0
    0
    Twój koszyk
    Koszyk jest pustyWróć do sklepu